ایالات متحده آمریکا و چین پس از سالها تنش و اعمال تعرفههای سنگین متقابل، در ماه مه ۲۰۲۵ به توافقی برای توقف موقت جنگ تجاری دست یافتند. این جنگ تجاری که از سال ۲۰۱۸ آغاز شده بود، با اعمال تعرفههای گسترده آمریکا بر کالاهای چینی و پاسخ متقابل چین با تعرفههای بالا بر کالاهای آمریکایی همراه بود و به کاهش قابل توجه تجارت دوجانبه و تأثیرات منفی بر رشد اقتصادی دو کشور انجامید. در سالهای اخیر، تعرفههای آمریکا بر کالاهای چینی تا ۱۴۵ درصد افزایش یافته بود و چین نیز تعرفههای خود را تا ۱۲۵ درصد بالا برده بود که عملاً به وضع تحریمهای متقابل منجر شده بود.
در مذاکراتی که در ژنو برگزار شد، دو طرف توافق کردند تعرفههای خود را به طور موقت و برای ۹۰ روز به میزان قابل توجهی کاهش دهند؛ آمریکا تعرفههای خود را از ۱۴۵ درصد به حدود ۳۰ درصد کاهش داد و چین نیز تعرفههای خود را از ۱۲۵ درصد به ۱۰ درصد رساند. این توافق شامل تعلیق یا لغو برخی اقدامات غیرتعرفهای چین مانند محدودیت صادرات مواد معدنی کمیاب و تحریم شرکتهای آمریکایی نیز میشود. با این حال، تعرفههای اعمال شده پیش از آوریل ۲۰۲۵ همچنان باقی مانده و این توافق بیشتر به عنوان یک آتشبس موقت و فرصتی برای ادامه مذاکرات گستردهتر تلقی میشود.
این آتشبس باعث کاهش تنشهای اقتصادی و بهبود نسبی بازارهای جهانی شده است، اما اختلافات اصلی و مسائل ساختاری همچنان پابرجاست و نیازمند مذاکرات بیشتر است. از سوی دیگر، این جنگ تجاری تأثیرات قابل توجهی بر الگوهای تجارت جهانی، زنجیرههای تأمین و رشد اقتصادی دو کشور داشته و هزینههای اضافی را به خانوارهای آمریکایی تحمیل کرده است.
هدف آمریکا از این جنگ تجاری، کاهش وابستگی به چین و بازتعریف روابط تجاری جهانی است، در حالی که چین نیز به دنبال حفظ منافع ملی و توسعه راهبرد «ساخت چین ۲۰۲۵» است. در مجموع، توافق اخیر یک گام مهم برای کاهش موقت تنشها و بازسازی روابط اقتصادی بین دو ابرقدرت است، اما پایان کامل جنگ تجاری و حل اختلافات عمیقتر هنوز در آینده قرار دارد.
رصد حاضر توسط محمد مهدی احسان طلب، پژوهشگر اندیشکده دیپلماسی اقتصادی ترجمه و تحلیل شده است.