مقدمه

پس از جنگ جهانی دوم، ایجاد سازمان های بین المللی، میان دول هم پیمان به منظور مقابله با وضعیت نابسامان اقتصادی و کاهش مشکلات مالی و تجاری، ضرورت پیدا کرد و منجر به تأسیس صندوق بین المللی پول و بانک جهانی ترمیم و توسعه شد.

کنفرانس برتن وودز در آمریکا، لزوم یک سازمان بین المللی بازرگانی را توصیه کرد. در اکتبر ۱۹۴۶ شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل بر مبنای این توصیه، تصمیم به تشکیل یک کنفرانس بازرگانی بین المللی گرفت. این کنفرانس که از تاریخ ۱۹۴۷ تا مارس ۱۹۴۸ در هاوانا برگزار شد، منشوری را که به منشور هاوانا معروف شد، به منظور تشکیل یک سازمان بین المللی بازرگانی تنظیم کرد. در سال ۱۹۴۷ همزمان با تهیه منشور هاوانا، نخستین کنفرانس درباره مسائل بازرگانی بین المللی در ژنو تشکیل شد و با مذاکره و هماهنگی با بخش بررسی و تدارکاتی سازمان ملل، اقدام به تدارک یک سلسله تدابیری برای تنظیم روابط بازرگانی بین المللی، وضع امتیازات تعرفه ای و تنظیم معاهدات چندجانبه کرد که به موافقتنامه عمومی تعرفه و تجارت (General Agreement on Tariff and Trade (GATT)) معروف شد (موسی زاده، ۱۳۹۷: ۲۳۷).

موافقتنامه عمومی تعرفه و تجارت محصول کنفرانس برتن وودز است که علاوه بر این سند مهم, دو سند دیگر یعنی موافقتنامه تشکیل صندوق بین الملی پول موسوم به I.M.F. (international Monetary Fund) و نیز سازمان تجارت بین المللی موسوم به I.T.O (international Trade organization) نیز در آن کنفرانس تصویب شد. البته سازمان تجارت بین المللی هیچگاه تشکیل نشد اما صندوق تاسیس گردید و همچنان فعال است (www.wto.com).

قابل دریافت از این لینک


0 دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *